داد از دست خداداد؛ غزال تیزپای زشتیها!
فوتبال ۳۵۲ – اگر یک فیلم از دوران حرفهای خداداد عزیزی درست شود، در آن گل به استرالیا، تواناییهای فنی فوقالعاده، حرکات بینظیر فوتبالی و مراسم برترینهای فوتبال آسیا بهترین بخشهای آن خواهد بود اما اگر نسخه دوم این فیلم را بر اساس حرکات خارج از زمین و فعالیتهای پس از دوران فوتبال وی بسازیم، نهتنها فیلم غیرقابل پخش است که حتی اعتبار بخش اول هم زیر سوال میرود.
این روزها خداداد یعنی دعوا؛ یعنی جنجال کنار زمین؛ یعنی درگیری و تنش؛ یعنی مغلطه؛ یعنی دوری از آرامش؛ یعنی هر صفتی که باید تلاش کنیم از فوتبال آن را حذف کنیم اما خداداد با تمام وجود آنها را کنار فوتبال نگه میدارد. نگاه کنید به دعواهای ساختگیاش در برنامههای تلویزیونی. گوش بسپارید به مسائل مربوط به حضورش در تیم ملی. هر جا اثری از تنش و دوری از منطق است، خداداد پرچمدار شده و در حال پر کردن نسخه دوم فیلم زندگی خود است؛ فیلمی با نام «چگونه فوتبال را زشت کنیم!»
آخرین مورد از آن، روز گذشته اتفاق افتاد. در جمع خبرنگاران، تمام هواداران را متهم به همان زشتی کرد که خودش از آن دفاع میکند. آیا فحاشی تماشاگران کاری صحیح است؟ هرگز اما آیا این مساله بازیکن را مجاز به واکنشهایی بدتر میکند؟ حتما خیر. در واکنش به این مساله، خداداد با اقتدار از واکنش بازیکن خود دفاع و همه را متهم به جانبداری کرد. چیزی هم درباره نقش خود در عدم تکرار «کشاله بازی» نگفت و اصلا اشارهای نکرد که پدرآمرزیده… بقیه به کنار؛ اصلا خود تراکتور بازیکنش را مواخذه کرد یا به سوسک با دست و پای بلورینش گفت قربانت بروم؟ آیا حتی یک بار… فقط یک بار شده، قبل از آن که کمیته انضباطی فدراسیون وارد عمل شود و جرایم فرمالیتهاش را اعلام کند، خودتان (بدون اما و اگر) بگویید اشتباه کردیم و این حرکت غلط بود؟
غر زدن بابت این زشتیها خسته کننده شده. این ته مانده انرژی اهالی فوتبال را بابت این مهملات نگیرید. فقط طلبکار نباشید و قبول کنید: در این فوتبال هرکس برای خودش قانون میسازد و طبق آن پیش میرود. مقصرش هم خوذ شمایید.
هیچ دیدگاهی درج نشده - اولین نفر باشید